Het kost u niets!

Uw kosten kunnen bijna altijd op de veroorzaker van het ongeval verhaald worden. U betaalt in dat geval helemaal niets voor de kosten van rechtsbijstand.

We kennen namelijk in Nederland een wettelijke regeling die, vrij vertaald, deskundige belangenbehartigers in de gelegenheid stelt om hun honorarium en onkosten in rekening te brengen bij de aansprakelijke partij, respectievelijk de verzekeringsmaatschappij die de aansprakelijke partij vertegenwoordigt. In feite maakt dit honorarium - ook wel aangeduid met buitengerechtelijke kosten van rechtsbijstand - deel uit van de schade van het slachtoffer. Het betreft een schadepost die, evenals bijvoorbeeld smartengeld of reiskosten, afzonderlijk beoordeeld en betaald dient te worden.
Een slachtoffer van een ongeval mag een deskundige benoemen om zijn schade vast te stellen, voor rekening van de aansprakelijke partij.
Een en ander is geregeld in artikel 6.96 van het Burgerlijk Wetboek.

De kosten van de belangenbehartiger worden beoordeeld op twee redelijkheidscriteria:

• de belangenbehartiger moet deskundig zijn

• de kosten mogen niet buitensporig hoog zijn.

Het Letselbureau heeft deze wettelijke regeling als uitgangspunt.

In de praktijk van alledag betekent dit, dat een cliënt niet met kosten en/of declaraties wordt geconfronteerd. Hoewel de kosten formeel deel uit maken van de schade van de cliënt, is de tussenkomst van het Letselbureau in zekere zin gratis.

Onze werkwijze betekent ook dat een cliënt (aan het eind van het schaderegelingstraject) geen bemiddelingskosten en/of een percentage van het schadebedrag verschuldigd is.

Draagt een cliënt zelf voor een deel schuld aan het ongeval, dan zou dat in sommige gevallen gevolgen kunnen hebben voor de vergoeding van onze kosten. In nagenoeg alle gevallen zijn er bij het Letselbureau ook dan geen kosten verschuldigd!

Wordt evenwel een zaak voorgelegd met een volstrekt onduidelijk beeld over de mogelijkheden van verhaal van letselschade, dan zullen in overleg met de cliënt aparte afspraken worden gemaakt. Dit is bijvoorbeeld van toepassing in zaken waarin een aansprakelijke verzekeringsmaatschappij ontbreekt.

Helderder kan het niet, als er geen bijzondere afspraken zijn gemaakt, dan blijft het uitgangspunt dat de cliënt geen kosten verschuldigd is.

Het bovenstaande is dus heel wat anders dan No Cure No Pay.

Pas op met no cure no pay (NCNP)

No Cure No Pay betekent in feite niets anders dan: geen resultaat, geen nota. Maar daarmee is de kous nog niet af. Want ook bij dit op zichzelf plezierige uitgangspunt zit het venijn in de - onzichtbaar gemaakte - staart. Er moet namelijk nog toegevoegd worden: "wel resultaat, een zeer forse nota". Die nota is veelal gebaseerd op een vooraf overeengekomen percentage van het uiteindelijk te verhalen schadebedrag, variërend van 15 tot 20%, of soms nog meer. Daarbovenop komt nog 19% BTW.

Bij No Cure No Pay wordt een sfeer opgeroepen die doet veronderstellen dat de belangenbehartiger bij het aanvaarden van een letselzaak (verkeer- of werkongeval) een groot risico loopt met betrekking tot de verhaalbaarheid van zijn kosten indien hij hierover geen expliciete afspraak maakt met zijn cliënt.

Voor een deskundige is dit risico echter veelal vooraf goed in te schatten en in de meeste gevallen zelfs met 100% zekerheid.

Er zit nog een bedenkelijk aspect aan No cure no pay!

Belangenbehartigers die No Cure No Pay-afspraken maken hebben geen verplichting om zaken op die basis aan te nemen.
Bij elke zaak die wordt aangeboden zal de belangenbehartiger een zorgvuldige afweging maken ten aanzien van de verhaalbaarheid van de schade (inclusief de kosten).
Zaken met een groot belang (groot schadebedrag) en weinig risico's over de aansprakelijkheid zullen uiteraard zonder enig bezwaar op basis van No Cure No Pay in behandeling genomen worden. Immers, de kans op succes is groot zodat betaling van de kosten en het percentage van de cliënt over het schadebedrag min of meer zeker is. Is dat geval is het kassa voor het no cure no pay bureau!
Is het risico echter groot, dan zal deze belangenbehartiger niet snel geneigd zijn om de zaak o.b.v. No Cure No Pay aan te nemen.
Ook zaken met een - relatief - gering financieel belang (laag schadebedrag) zijn voor hen niet interessant, vanwege de lage opbrengst.

Rekenvoorbeelden

Onderstaand twee rekenvoorbeelden, bij een verhaald schadebedrag van € 250.000,00. In de linker kolom de resultaten na een No Cure No Pay afspraak. In de rechter kolom de resultaten op basis van de wettelijke regeling, zoals deze door de NLE-gecertificeerde bureaus wordt gehanteerd.

		No Cure No Pay	Wettelijke regeling
	Verhaalde schade	€ 250.000	€ 250.000
	Verhaalbaar honorarium	€ 15.000	€ 15.000
	Totaal ontvangen	€ 265.000	€ 265.000
	15% ncnp plus 19% BTW	€ 44.625
	cliënt ontvangt	€ 220.375	€ 250.000
	cliënt betaalt uit eigen zak	€ 29.625	nihil

U ziet dat de No Cure No Pay afspraak uiteindelijk leidt tot een nota voor de cliënt van maar liefst 29.625 euro, waarbij dan nog als uitgangspunt is gehanteerd dat de belangenbehartiger het van de verzekeraar ontvangen bedrag (15.000) keurig in mindering heeft gebracht op zijn declaratie. In de praktijk is gebleken dat dit niet altijd het geval is.

De situatie is ook bij lagere bedragen vergelijkbaar.

Overigens betaalt u in dat geval ook mee aan het bedrag dat de belangenbehartiger heeft betaald aan bijvoorbeeld uw assurantietussenpersoon. Het is niet ongebruikelijk dat een beloning wordt geboden wanneer een letselschade wordt aangeboden. Het gaat dan vaak om een aanbrengpremie en een percentage van de totale schadevergoeding (let wel, UW schadevergoeding!) Dat wordt dan betaald uit de 15 - 25% die u uw belangenbehartiger moet betalen, dus het wordt door U betaald!

Hier zit een kwalijke kant aan. U vertrouwt er op dat men u doorverwijst naar een kwalitatief goed bureau en niet naar het bureau dat er het meeste voor over heeft! Dit is een kwalijke zaak. het spreekt voor zich dat u hiervoor bij het Letselbureau niet bang hoeft te zijn.

Ter afsluiting

Vanzelfsprekend staat het een ieder vrij om te bepalen welke afspraken bij belangenbehartiging worden gemaakt.

No Cure No Pay kan onder bepaalde, zeer bijzondere, omstandigheden aantrekkelijk zijn, zowel voor de cliënt als de belangenbehartiger.
Maar laten belangenbehartigers die zaken aannemen op basis van No Cure No Pay niet van de daken schreeuwen dat zij daarmee (enkel) het belang van het slachtoffer voor ogen hebben. Aan het eind van de rit wacht hen zelf immers een veelal riante beloning. Een beloning die uit de portemonnee van het slachtoffer komt en die ten koste gaat van de doorgaans hard bevochten en bitter noodzakelijke schadeloosstelling.

Tegelijkertijd wordt hiermee het beginsel dat een slachtoffer recht heeft op volledige vergoeding van zijn schade onderuit gehaald.

Het is van groot belang dat slachtoffers goed en volledig zijn voorgelicht, zodat zij in staat zijn om een verstandige keuze te maken, die recht doet aan hun specifieke situatie.

Het Letselbureau spreekt daarom liever van no-win-no-fee  waarbij u dus niet bang hoeft te zijn voor een hoge rekening aan het eind van de rit.